فقط سکوت میکنم و تماشا . گاهی دست و پا زدن فقط انرژی ات را تحلیل می برد

مجروح خارزار بی چلچله!

این‌طور هم نمی‌ماند که علف در دهان داس بمیرد

و باد برای خودش هی به هوچی و هلهله.

من به تو قول می‌دهم

بهارزایی هزار خرداد خوش‌خبر

از جان‌پناه امید و ستاره در پی است.

سید علی صالحی

مادری برای من یعنی بوی عزیز دخترکم . یعنی آغوش گرمش ، یعنی وقت مریضی شب بیداری، یعنی وقت خوشی  قهقهه زدن با هم . یعنی بازی کردم با هم . یعنی قبل از اینکه هر حرفی بزنم به این فکر کنم که برداشت دخترکم چی می تونه باشم . یعنی سکوت برای اینکه بحثی پیش نیاد تا اون ناراحت بشه . . . یعنی سکوت سکوت سکوت ….

مادری برای من یعنی دخترم اولویت اول و وسط و آخر دنیا . یعنی آرامشش مهمترین چیز دنیا . یعنی خندش بزرگترین هدیه ی دنیا . یعنی مواظب زبونم باشم . یعنی کاری نکنم که عواقبش یقه ی اونو بگیره .

مادری برای من حس مقدسیه . چون خودم زود ازش محروم شدم . دلم نمیخواد کابوس روز و شب من ، کابوس روز و شب دخترکم باشه . اینکه به خاطر یک حرف نسنجیده ، دو روزه داره از همه سوال می کنه : ” اگه مامان آدم بمیره ، آدم دلش براش تنگ می شه ؟؟؟؟ “

مادری برای من یعنی بزرگترین هدفم تو زندگی خوشبختیه اونه ،  حتی اگه قراره من خوشبخت نباشم .

من نمی دونم یه مادر نمونه یعنی چی ؟ نمی خوام هم بدونم . ولی اینو می دونم هیچ کس تو دنیا نمی تونه اون حسی رو که یه مادر به بچش داره داشته باشه . این که 9 ماه باهاش تو وجودت زندگی کنی . اینکه ذره ذره بزرگ شدنش رو حس کنی . این که پرورشش بدی . مراقب باشی چیزی نخوری که اون دل درد بگیره . حرفی نزنی که اون غمگین بشه . وقتی داری بهش شیر میدی ناراحت نباشی ، بخندی و آرامش داشته باشی تا اون هم آروم باشه . درد بکشی ولی مسکن نخوری تا اون صدمه نبینه .

بزرگتر که شد برای تحصیلش ، برای نیازهاش ، برای شادیش همه کاری بکنی . حتی اگر لازم باشه از خیلی از نیازهای خودت بگذری …

من نمی دونم مادر نمونه یعنی چی؟

فقط می دونم هیچ کس هیچ کس هیچ کس تو این دنیا حق نداره به تو بگه : تو مادر نمونه نیستی . حتی اگه نزدیک ترین آدم به دخترکت بعد از تو باشه . . . .

‎!‌ای خدایِ تنهایان و بی‌کسان و بی‌مونسان!

ای مخاطبِ آشنایِ دردهایِ ناگفتنی

اگر بنااست بسوزیم… طاقت مان ده

 و اگر بنا است بسازیم… قدرت مان ده

خدایا!

 کاری بکن که… دِل قرار بگیرد

.

.

.

تظاهر می‌کنم به بُن‌بَست رسيده‌ام

تظاهر می‌کنم که پير، که خسته، که بی‌حواس!

پَرت می‌روم که عده‌ای خيال کنند اميد ماندنم در سر نيست

يا لااقل … علاقه به رفتنم را حرفی، چيزی، چراغی …!

دستم به قلم نمی‌رود

کلماتم کناره گرفته‌اند و سکوت … سايه‌اش سنگين است،

و خلوتی که گاه يادم می‌رود خانه‌ی خودِ من است.

از اعتمادِ کاملِ پَرده به باد بيزارم

از خيانتِ همهمه به خاموشی

از ديو و از شنيدن،از ديوار.

برای من دوست داشتن آخرين دليلِ دانايی‌ست

اما هوا هميشه آفتابی نيست

عشق هميشه علامتِ رستگاری نيست

و من گاهی اوقات مجبورم به آرامشِ عميقِ سنگ حسادت کنم

چقدر خيالش آسوده است

چقدر تحملِ سکوتش طولانی‌ست

چقدر …

نبايد کسی بفهمد دل و دستِ اين خسته‌ی خراب از خوابِ زندگی می‌لرزد.

بايد تظاهر کنم حالم خوب است

راحت‌ام، راضی‌ام، رها … راهی نيست.

مجبورم! بايد به اعتمادِ آسوده‌ی سايه به آفتاب برگردم.

سید علی صالحی

قصه قصه ی من و خواهرمه . از دو تا دنیای متفاوت بودیم  با یه عالمه اختلاف . درک کردن همدیگه برامون معنا نداشت . هیچ کدوم از موضعمون کوتاه نمی اومدیم . عاشق هم بودیم ولی به طرز احمقانه ای با هم مدام می جنگیدیم . تا اینگه برگ زندگی هردومون ورق خورد . من اومدم غربت و اون ازدواج کرد . طبیعتا باید از هم دورتر می شدیم . منظورم از لحاظ روحیه ، ولی این طور نشد . روز به روز به هم وابسته تر شدیم . روز به روز بیشتر دلتنگ هم شدیم . اون بچه دار شد و من وسط ترم دانشگاه با کلی درس و دردسر خودم رو به آب و آتیش زدم تا برای زایمانش پیشش باشم . رفتم و باز هم وابسته تر شدم . مخصوصا با دیدن اون پسر ناز و مهربون و خوردنیش . برگشتم با یه دنیا دلتنگی  .

دو هفته پیش اون اومد پیش من و حال خراب این روزهام رو کلی عوض کرد . با خنده هاش ، با شوخی هاش ، با مهربونیش ، با عشقش ، با امیدش ، با همدردیش ،  با پسر شیرینش و با صورتی که از همه شبیه تر به مادرمونه  . . .

امروز رفت از پیشم . با کلی دلتنگی و گریه و من دوباره غمگین شدم. فقط امیدوارم زودتر ببینمش . دلم به اندازه ی همه دنیا براش تنگه .

مهربون ترین خواهر دنیا ، ممنون که چند روزی شادی رو به من هدیه دادی . من میام پیشت . زود زود . آخه قراره یه عمر پشت وپناه هم باشیم . . .

لطفا مرا محرم دروغگوییهایت ندان . . . 

دلتنگي اين دفعه با همیشه خيلي فرق دارد. شبیه وقت هایی که می دانی امیدی به بازگشت نیست . که می دانی آب رفته به جوی بر نمی گردد .  می دانی چیزی در رابطه اشتباه است . اشتباهی که درست شدنش دست تو نیست  . این رابطه انگار قرار نیست بهتر بشود . انگار دیگر اطمینانی به درست شدن اوضاع نیست . فقط می خواهی تمام شود . تمام . . . شاید آرام شوی بعد این همه طوفان . . .

* از اقلیما

]]> http://rayehe.wordpress.com/2011/10/18/%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%b7%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%8a-%d8%b1%d8%b6%d8%a7%d9%8a%d8%aa-%d8%a7%d8%b7%d9%85%d9%8a%d9%86%d8%a7%d9%86-%d9%85%d9%8a%e2%80%8c%d8%ae%d9%88%d8%a7%d9%87%d8%af%d8%8c-%d8%ad%d8%aa/feed/ 1 سوده اصغریان http://rayehe.wordpress.com/2011/10/18/%d8%a8%d8%a7%d8%b2-%d9%87%d9%85-%d9%85%d9%85%d9%86%d9%88%d9%86/ http://rayehe.wordpress.com/2011/10/18/%d8%a8%d8%a7%d8%b2-%d9%87%d9%85-%d9%85%d9%85%d9%86%d9%88%d9%86/#comments Tue, 18 Oct 2011 13:02:26 +0000 سوده http://rayehe.wordpress.com/?p=429 ]]>  

باز هم بهم ثابت کردی که هستی . بزرگ و وسیع . اونقدر بزرگ که برآورده کردن آرزوهای بزرگ من برات کاری نداره . اونقدر بزرگ که ذهن کوچیک من حتی نمیتونه ذره ایش رو درک کنه  . فقط انگار می خوای امتحانم کنی  . می خوای ببینی من چقدر معرفت دارم  . می خوای امتــــــــــــــــحانم کنی . باشه ، قبوله . من آماده ام باز هم آماده ام . آماده امتحان. ممنون که کمکم کردی سربلند بشم . ممنون . ممنون . ممنون . . .